niedziela, 7 października 2012

Liście do kompozycji florystycznych

Nie jestem w stanie od razu zapamiętać wszystkich nazw liści jakich używa się do układania bukietów. Sama nazwa nic mi nie mówi i szybko ją zapominam. Ja po prostu muszę widzieć dany liść aby utrwalił mi się w pamięci. Jedyny sposób to ciągłe zerkanie na zdjęcie i czytanie nazwy :D Dlatego zebrałam zdjęcia najczęściej używanych liści( wypełniaczy) do bukietów.
Pierwszy z nich to:

Aspidistra



Asparagus


Plumosus (Asparagus)



Aralia (Facja)



Skrzyp(Bambo,Equisetum)

Trawa Niedźwiedzia( Beargrass)



Chicojumbo
Tutaj się zastanawiam bo znalazłam identyczne liście( jak dla mnie oczywiście, laika), ale mają całkiem inne nazwy i teraz nie wiem czy jeden liść ma tyle nazw? A może czymś się różnią sami zobaczcie?
 Roebelinii( Nie jednak się różnią!)
Teepee(Tepe)Ale czy ta Tepe to nie to samo co Chicojumbo?
Coral

Cordyline(Kordylina)


Cykas



Dracena





Eukaliptus



Galax



Salal (Gaultheria shallon, Orzech)




Gipsówka (Gypsophila)


Kokos



Kuskus (Pamiętam z kursu bukieciarstwa, że podawano nam tą nazwę liścia, ale nie mogę sobie przypomnieć czy na pewno tak wyglądał?)




Leather(Ledervaren) Leder. Podobne do paproci, jak dla mnie :)



Miskantus



Monstera



Palma Waszyngtona (Palm)


Paproć



Ruskus


Tiki



Ostrokrzew




Na bukieciarstwie wspominano też taką nazwę jak Skimia. W końcu znalazłam tą roślinę, ale nie wiem czy rzeczywiście dodaje się ją do bukietów?




A tutaj jeszcze kwiat Ginger. Pamiętam, że był strasznie ciężki i trudny w utrzymaniu, a co dopiero układaniu w bukiet :)



Jako wypełniacz stosuje się też liście Gerbery. Uczą nas, że we Florystyce wszystko się przydaje i właśnie takiego patrzenia na kwiaty trzeba się nauczyć :)



Pominęłam jeden liść Epipremnum




Oczywiście jest jeszcze kilka liści i wypełniaczy, które się używa w bukietach i kompozycjach florystycznych, ale nie znalazłam jeszcze do nich zdjęć a są nimi: Figowiec, Filodendron, 
Hiperikum( dziurawiec,kawa, jest to krzew, zostawiłam go na działce i bardzo tego żałuję), Wax, Trachelium. 

A dzisiaj na zajęciach pisaliśmy o roślinach wieloletnich gruntowych i o roślinach wypełniających, ale to następnym razem, ale nie obiecuję, bo trochę tego jest :)
Pozdrawiam serdecznie  

wtorek, 2 października 2012

Kulturowe Podstawy Florystyki

Taki właśnie mam przedmiot. Zaczęliśmy od Florystyki na przestrzeni dziejów. Temat jakby się zagłębić dość obszerny, myśmy omówili tylko pokrótce jak zmieniała się florystyka w dawnych epokach Średniowiecza, Renesansu, Baroku, Rokoko, Klasycyzmu, Secesji, Romantyzmu, Wieku XX i obecnie.
Okazało się, że najstarszą rośliną(kwiatem) jest oczywiście Róża(Rosa)
Ja postanowiłam poczytać trochę więcej na jej temat, poszperałam na półkach z książkami i znalazłam stary mały atlas róż, gdzie opisana jest jej historia.
Dla utrwalenia sobie wiadomości postanowiłam wypisać kilka informacji na temat tak pięknego kwiatu.

Wiadomości o historii róż sięgają - dzięki pracom badawczym archeologów -do czasów dawno wymarłych narodów i starych kultur. Dzięki anglikowi Woolleyowi zawdzięczamy wiedzę o sumeryjskim królu Sargonie I, który to panował przed 5000 lat w mieście Ur, w kraju rozciągającym się między Eufratem i Tygrysem. Król ten z wyprawy wojennej na tereny dzisiejszej Turcji przywiózł do swej ojczyzny róże. Rzeczą pewną jest, że róże istniały wcześniej, niż król sumeryjski mógł je przywieźć do swego kraju.

W okresach rozkwitu materialnej i duchowej kultury zwiększał się i zwiększa popyt na róże. Róże odgrywały  często dużą rolę w religii, literaturze, polityce i gospodarce. Rzymskie łany zbóż i sadów zajęły zagony róż co było krytykowane przez rzymskiego poetę Horacego. Uprawa róż przynosiła Rzymowi większe zyski niż uprawa zbóż i sadownictwo.
Około 600 lat p.n.e. grecka poetka Safona po raz pierwszy nazwała róże "Królową Kwiatów". Sławiąc róże nazywa ją "Dumą roślin, Powabem Arkadii, Błyszczącą barwą łąk i źrenicą kwiatów"
Najstarsze pisemne wzmianki dotyczące róż znaleziono w grobowcach królewskich z Ur właśnie z czasów króla Sargona I( 2684-2630 p.n.e.) Z braku informacji pochodzących z następnych stuleci nie wiemy nic o rozprzestrzenianiu się róż. Przyjmujemy jednak, że róże przedostały się z Sumeru(Mezopotamia)na Kretę i do Grecji, a stamtąd kupcy przewieźli ją do Egiptu i Afryki Północnej. Malowidła ścienne i ozdobione ornamentami naczynia gliniane, które znaleziono w Krecie w wykopaliskach pałacu w Knossos, pozwalają powiązać umiłowanie róż z epoką tzw. kultury minojskiej( około 1600 lat p.n.e.) W tym czasie Egipcjanie nie znali jeszcze róż. Dziewięć róż splecionych w girlandę, którą zaleziono w egipskim grobowcu w 1888 roku, pochodzi, prawdopodobnie, z okresu między V i III wiekiem p.n.e.
W świętych księgach Persów - Awesta, pojawia się róża po raz pierwszy w historii ludzkości  jako symbol religijny. Również w Indiach i Syrii znaleziono dowody świadczące o kulcie róży.

W historii państwa chińskiego liczące 3000 lat róża zajmuje zaszczytne miejsce wśród kwiatów. Pozyskiwano w Chinach olejek różany, który był przywilejem rządzących górnych warstw społecznych. Ludziom z gminu wolno było nosić tylko woreczki na ciele z suszonymi płatkami róż, jako środek chroniący przed złymi demonami. Uprawa róż była w starożytnych Chinach bardzo szanowanym i zyskownym zawodem. Osiągnięcia chińskiej hodowli róż poznano w Europie dopiero w 1789 roku.

Wracając do Grecji żyjący 900 lat p.n.e. Homer pisał, że Achilles ozdabiał swą tarczę różami i że Afrodyta namaściła zwłoki Hektora olejkiem pachnącym różami. Róża była poświęcona Afrodycie, greckiej bogini miłości i piękna , a potem rzymskiej bogini Wenus. Grecki liryk Anakreon (580-495 p.n.e.) opiewał róże w swych pieśniach miłosnych. Herodot (484-425 p.n.e.) opisuje róże o sześćdziesięciu płatkach , dokładniejsze jednak opisy zawdzięczamy Teofrastrosowi , który wymienia róże o 5,15 i 100 płatkach.

Przyznam że nigdy nie sprawdzałam ilości płatków dzisiejszych róż :)

Pliniusz Stary(23-79 r.n.e.) również opisuje róże o 100 płatkach. Była ona, przypuszczalnie, identyczna z formą róży francuskiej (Rosa gallica), nie można jednak wykluczyć, że chodziło o gatunek
(Rosa moschata) lub o różę wiecznie zieloną (Rosa sempervirens). 

Rzymianie przekładali róże nad wszystkie kwiaty; ozdabiali nimi mieszkania, zwłaszcza sypialnie i używali w łazienkach.Płatki róż dodawane do kąpieli miał pomóc zachować piękno i świeżość młodości. Zakładano plantacje róż nie tylko w Rzymie ale i w cieplejszym Egipcie. Stamtąd sprowadzano do Rzymu całe statki płatków różanych. Nie były one tanie; podają ,że cezar Neron  zapłacił za jeden statek płatków jedną tonę złota. Rzymianie znaleźli sposób aby róże kwitły w zimie. Tak zwane róże zimowe Rosae  hibernae, uważane były za szczytowe osiągnięcie sztuki ogrodniczej.

Nadchodzącą era chrześcijaństwa nie sprzyjała uprawie róż, zarzucono stosowanie róż, ponieważ związane było z pogaństwem i pogańskimi obyczajami. Zwyczaj obsypywania zmarłych osób w grobach płatkami róż był uważany za całkowicie pogański. Zmieniło się to dopiero po kilku stuleciach. Róża stała się symbolem "Krwi Chrystusa" W roku 1049 papież Leon IX po raz pierwszy wręczył "Złotą Różę" cnotliwym kobietom.Później kosztowną złotą różę wręczano przy różnych okazjach duchownym i świeckim osobistościom oraz stowarzyszeniom.

We Francji w XIII wieku popyt na wieńce z róż był tak duży, że powstał specjalny zawód . W owym czasie uważano różę za wysłańca z niebios, który przynosi błogosławieństwo dzieciom Ziemi. W sąsiedztwie dzikich róż budowano kościoły.W kościołach do święcenia używano wody różanej.
Pod koniec średniowiecza róża stała się również oznaką  obozów politycznych.
W roku 1455 powstał w Anglii spór miedzy rodami York i Lancaster. Ród York miał w herbie białą różę, którą mogła być róża "Alba Incarnata". Natomiast godłem herbowym rodu Lancaster była róża czerwona.
Mogła być nią odmiana szlachetnej róży "Red damascena" róży francuskiej (Rosa gallica). Spór przemienił się w tzw. wojnę dwóch róż. Po jej zakończeniu symbolem pogodzenia się rodów stała się róża wybita na monetach wraz z podobizną króla Henryka VII Tudor.

Olejek różany udało się wyprodukować w Europie dopiero w połowie XVII wieku. Używano go do leczenia chorób oczu. Otrzymywano również miód różany i ocet różany. Olejek miał też pomagać na krwotoki z nosa, bóle głowy i  przeciw cierpieniom wątroby. Cukrem różanym zwalczano gruźlicę.
To na tyle, choć jest tego więcej np. kiedy powstaje pierwszy ogród różany.
Pierwszy ogród różany polecił założyć w Paryżu frankoński król Childebert I dla swojej żony.

Postaram się znaleźć wspomniane odmiany róż. Warto by było je zobaczyć:)
Pozdrawiam serdecznie

Tekst zaczerpnięty z "Mały atlas róż" tekst Ludvik Vecera
Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne Warszawa 1974