niedziela, 3 kwietnia 2011

Pielęgnacja warzyw

Do pielęgnacji warzyw jest jeszcze trochę czasu, ale warto już coś na ten temat wiedzieć.
Podstawowe letnie prace w ogrodzie ekologicznym to:
- ściółkowanie
- motyczkowanie
- podlewanie - nawożenie i odchwaszczanie

Nie okryta ziemia w ogrodzie traci szybko strukturę gruzełkowatą, podczas upałów wysycha, a podczas deszczów zamula się, dlatego tak ważne jest ściółkowanie.
To jedne z powodów, ale jest ich jeszcze kilka.
- Gleba pod osłoną ściółki ma równomierną temperaturę, to też życie organizmów glebowych nie ulega zakłóceniom.
- Gleba nie wyparowuje tak szybko wody
- W czasie upałów nie wysycha tak szybko
- Ściółka dostarcza pokarmu organizmom glebowym i dżdżownicom. Dżdżownice uwielbiają zjadać fusy kawowe. Warto się w nie zaopatrzyć, ponieważ są świetnym materiałem na kompost, korzystnie wpływają na rośliny preferujące kwaśny odczyn gleby. Wystarczy wymieszać je z glebą.
- Ściółka hamuje rozwój chwastów

Ściółka ma jednak wady
- może być kryjówką dla szkodników
- ciężkie gleby wolno ogrzewają się pod ściółką
Należy jej też unikać w przypadku plagi ślimaków.

Co nadaje się na ściółkę?

Na ściółkę nadaje się prawie każdy świeży lub suchy materiał organiczny. Odpowiednie są pokosy trawy, wyrwane chwasty(niemające nasion), odpadki warzyw ( liście kapusty, liście rabarbaru, łodygi grochu), słoma, opadłe liście, rośliny uprawiane na zielony nawóz. Ściółkę należy rozłożyć wokół roślin i między nimi, gdy osiągnąć wysokość 10-15cm. Jednak przed ściółkowaniem należy ziemię spulchnić i obficie podlać. Grubość ściółki nie powinna być grubsza niż 3 do 5cm. Jedynie warstwa słomy może być grubsza. Pokosy trawy przed użyciem powinny wysychać przez jeden dzień. Gruba warstwa ściółki powoduje jej sklejanie się i nie dopuszcza ona do gleby dostatecznej ilości tlenu w skutek tego organizmy glebowe giną a w końcu i rośliny.


Zaletą motyczkowania jest niszczenie w glebie cienkich kanalików powietrznych, którymi szybko ulatnia się para wodna. Z bardzo praktycznych książek a są nimi „Rady Dziadka Ogrodnika” wyczytałam, że częste gracowanie zaoszczędza dwóch podlewań. Poprawia również wymianę powietrza w glebie i sprzyja procesom rozkładu. Taka gleba pozostaje wilgotna i chłodniejsza, gromadzi również więcej opadów atmosferycznych Np. mgłę niż gleba nieuprawiana, zbita, ze skorupą na wierzchu. Regularne motyczkowanie ułatwia zwalczanie uciążliwych chwastów.

Podlewanie

Każdy to wie, że wszystkie organizmy żywe potrzebują regularnego zaopatrywania w wodę, a w szczególności rośliny warzywne. One potrzebują jej dość dużo. Duże wymagania wodne mają np. pomidory, cukinie, ogórki, rzadziej podlewać można kapustę, cebulę, ziemniaki. Burak niepodlewany przestaje rosnąć zaś rzodkiewka i kalarepa zaczyna pękać. Kalafior za to nie tworzy ładnej róży. Podlewanie warto zacząć wczesnym rankiem, gdy promienie słońca nie padają jeszcze na rośliny. Jedną z korzyści takiego podlewanie jest to, że wilgotna gleba szybko ogrzewa się w ciągu dnia, co sprzyja roślinom i nie jest mocno ochłodzona jak po podlewaniu wieczornym. Plaga ślimaków nie jest tak dokuczliwa, ponieważ żerują głównie w nocy i to tym intensywniej im wilgotniejsze są rośliny i gleba.

Ostatnią ważną pracą w ogrodzie ekologicznym jest nawożenie.
Osobiście nie używam w swoim ogrodzie sztucznych nawozów, bo nie mogłabym nazwać swojego ogrodu ekologicznym. Stosuję kompost i gnojówki z roślin. Niekiedy zakupuję nawóz bydlęcy, który jest rozwożony po działkach przez rolnika. Gnojówki przygotowuję własnoręcznie. Przeważnie jest to mlecz( mniszek lekarski) poprawia jakość owoców warzyw i reguluje wzrost, ale zalecane też są pokrzywy, nagietek, żywokost, zewnętrzne liście kapusty, boczne pędy pomidora.

Pokrzywa zasobna jest w azot i wzmacnia rośliny. Podlewa się nią już młode rośliny, gdy tylko się przyjmą, a potem, co 2-4 tygodnie.

Gnojówka z nagietka zwiększa zdrowotność zmęczonej i wyczerpanej gleby oraz wzmacnia rośliny.
Gnojówka z zewnętrznych liści kapusty zawiera azot i mikroelementy. Jest odpowiednia dla roślin żarłocznych.
Gnojówka z bocznych pędów pomidora wzmaga wzrost wszystkich roślin żarłocznych. Gnojówka z żywokostu zawiera dużo azotu i potasu. Nawozi się nią przede wszystkim warzywa, których spożywa się owoce. Pomidory znoszą jedno zasilanie tygodniowo.

Sposób przyrządzenia gnojówki(przepis z książki Ulubione Warzywa)

W 10-litrowym plastikowym wiadrze( nigdy metalowym!) ułożyć luźną 1 kg warstwę posiekanych świerzych roślin bez nasion( przy sporządzaniu gnojówki z pędów pomidora bierze się 100g usuniętych bocznych pędów na 5litrów wody). Napełnić wiadro deszczówką (ja deszczówki nie mam, więc wlewam wodę z kranu działkowego) pozostawiając 10-centymetrowy odstęp od brzegu. Wiadro ustawić w słonecznym miejscu i dwa razy dziennie mieszać zawartość. W książce dodali garść mączki skalnej, która osłabia niemiły zapach a do tego zwiększa zawartość mikroelementów. Po 2-3 dniach gnojówka zaczyna silnie fermentować i pienić się. Po około 10 dniach jest gotowa.

Sposób stosowania gnojówki:

Gnojówkę rozcieńcza się woda w stosunku 1:10, w przypadku młodych roślin oraz o małych potrzebach pokarmowych w stosunku 1:20. Stosuje się ją bezpośrednio na korzenie roślin. Gnojówką nawozi się tylko podczas pochmurnej pogody lub wieczorem. W słońcu rośliny ulegną oparzeniu, jeśli gnojówka padnie na liście. Nie mając gnojówki podlewałam warzywa w (zeszłym roku por i seler)osoloną wodą(seler to uwielbia i ładnie rośnie pomysł z Rad Dziadka Ogrodnika). Gotując ziemniaki, ryż czy kaszę nie wylewam wody tylko podlewam nią rośliny. Nać selera przyjęła całą sól, ale selery i pory miałam ogromne.

To tyle na temat pielęgnacji warzyw :) Pozdrawiam serdecznie

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz