środa, 2 marca 2011

Ogród Warzywny

Swoją przygodę z ogrodem zaczęłam już dawno temu, kiedy to przeprowadziłam się do mieszkania mojej babci. Było to mieszkanie na parterze z niewielkim ogródkiem. Pamiętam ten ogródek z dzieciństwa, zawsze był pełen kwiatów i to tak wysokich, że nie byłam wstanie dotknąć ich wierzchołków. Uwielbiałam się za nimi chować i chodzić między nimi małymi wyznaczonymi ścieżkami. Pamiętam jak babcia pilnowała abym nic nie połamała.
Gdy zamieszkałam w jej domu ogródek nie był taki jak go pamiętam, po kwiatach zostały tylko chwasty i pył zamiast pulchnej ziemi.
Kwiaty zachowały się tylko na starych zdjęciach.

Postanowiłam odbudować ten obraz z dzieciństwa, ale nie miałam zielonego pojęcia o kwiatach i ich pielęgnacji.
Zaczęło się, więc od kupowania czasopism i książek w antykwariatach. Zagłębiałam się coraz bardziej w lekturę i stało się to moim hobby.
Ogródek nie przybrał jednak kwiatowego wyglądu, miałam wtedy maleństwo, które brykało po całej jego powierzchni rzucając wszędzie zabawki i piłki.
Ogródek od tamtego czasu zmieniał się wiele razy i nadal się zmienia. Nie jest jeszcze taki jaki bym chciała, aby był.

Marzec czas zaplanować sobie ogródek warzywny i kwiatowy.



Planowanie ogrodu warzywnego


Planowanie ogrodu warzywnego zaczyna się już od stycznia. Planujemy miejsce, wielkość i kształt grządek. Bielimy drzewa wapnem, które skutecznie ochroni korę przed pękaniem i działaniem promieni słonecznych.

Miejsce na ogródek warzywny, które wybierzemy powinno być ciepłe, zaciszne i słoneczne. Nie należy lokalizować ogrodu w miejscu zacienionym, ponieważ wpłynie to niekorzystnie na uprawę roślin i przyspieszy rozwój chorób. Warunkiem do pełnego sukcesu uprawy jest miejsce nasłonecznione. Warzywa powinny korzystać ze słońca, co najmniej 6 godzin.
Warzywnik na ogół dzieli się na zagony nadając im kierunek północ- południe, co zapewni roślinom optymalne nasłonecznienie.
Zagony mogą mieć różną wielkość i kształt: kwadratowe, koliste lub zakrzywione. Najpraktyczniejszą szerokością zagonu jest 1,20 m, gdyż pozwala sięgnąć bez wysiłku z obu stron zagonu do jego środka.
Ścieżki miedzy zagonami powinny mieć szerokość, co najmniej 30 cm, mogą być udeptane ziemią, porośnięte trawą, wysypane korą, kamieniami, trocinami, wyłożone cegłą lub wybetonowane.



Oprócz zwykłych zagonów istnieją zagony głębokie, wały i zagony wysokie. Założenie ich wymaga więcej pracy, ale mają one swoje zalety.



Pozdrawiam

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz